Ga naar inhoud

Oud Duitse herder

Gepubliceerd op oktober 22nd, 2016

U bent op zoek naar naar een oud Duitse herder? Wij zijn erkend Belgisch fokker van de (oud) Duitse herder.

oud duitse herder

Beschrijving van de oud Duitse herder

Duitse herders zijn herdershonden die, zoals de naam al doet vermoeden, vroeger uit Duitsland kwamen.
De vacht van de Duitse herder is bij voorkeur kort. De meest voorkomende kleuren zijn bruin tot gelig met een zwart dek. Het wit is geen aanvaardbare kleur voor de Duitse herder, nochtans worden zij nu gezien als een afzonderlijk ras, genoemd de Amerikaanse Witte Herder.
De Duitse herder is een populair hondenras. De neus is zwart. De Duitse herder heeft een stevig, gespierd, lichtjes verlengd lichaam met een lichte maar stevige beenstructuur. Het heeft een wijde en sterke schaarbeet, de oren zijn breed aan de basis, recht en vooruit gedraaid (de oren van puppies onder zes maanden kunnen lichtjes neerhangen). De ogen hebben een amandelvorm, zijn nooit uitpuilend, donker, met een levendige, intelligente uitdrukking. Zijn dichtbegroeide staart hangt neer wanneer de hond onbeweeglijk is. Zijn voorbenen en schouders zijn gespierd. Hij heeft dikke en stevige dijen. Het heeft voeten met zeer harde zolen.

Het verschil tussen de Oudduitse herdershond en de Duitse herderhond is de lengte van de vacht. Door zijn lange haren toont de Oudduitse herder machtiger dan de Duitse herder. Verder is zijn ruglijn recht en niet schuin aflopend zoals bij de Duitse herder. Zijn inzetmogelijkheden zijn net als bij de Duitse herder breed: beschermhond, diensthond, reddingshond, blindengeleidehond of familiehond.
De Oud-Duitse herdershond is middelgroot, licht gestrekt, krachtig en goed gespierd, de botten droog en de totale structuur vast.

Karakter en temperament van Duitse Herders

De Duitse Herders zijn hoogst intelligent, behendig en passen zich goed aan elke omgevingen aan. Zij worden opgeleid in diverse taken zoals het politiewerk, speurwerk, het bewaken, reddingswerk, therapie en in het leger. Zij zijn ook geschikt als gidshonden voor blinden.
Zij genieten van het bij mensen en andere dieren zijn, hoewel de socialisatie van jonge puppies kritiek is om agressief en gevaarlijk gedrag te verhinderen. De Duitse Herders zijn zeer gehoorzaam, zeer leergierig, sociaal, vriendelijk, attent, maar ook temperamentvol, waaks en beschermend, moedig en trouw aan zijn baas en diens gezin, maar zij zijn zeer omzichtig naar vreemdelingen toe. Ze mogen niet voor een lange tijdspanne alleen gelaten worden, ze houden van gezelschap.

Hij heeft slechts één baas en zal zich ernaar gedragen. De Duitse herder kan, mits hij goed gesocialiseerd is, prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Hij is trouw en vertoont geen neiging tot weglopen. De agressie en de aanvallen op mensen zijn grotendeels toe te schrijven aan het slechte fokken, behandeling en opleiding.
Een harde en strenge opleiding heeft geen kans op slagen bij deze honden. Om echt gelukkig te zijn, heeft de Duitse Herder een taak in het leven nodig. Het ras is zo intelligent en leert zo gemakkelijk. De Duitse Herder is ook een populaire showhond en familiemetgezel.

Hoogte en gewicht van de Duitse Herder

Hoogte: Reu: 60-65 cm, Teef: 55-60 cm
Gewicht: 35-40 kg

Levensomstandigheden van de Duitse Herder

Als u overweegt een Duitse herder aan te kopen, doet u er goed aan hem genoeg bezigheden te geven, bijvoorbeeld in de vorm van behendigheid- en gehoorzaamheidstrainingen. Oefeningen in speuren, apporteren of wat dan ook zijn ideaal, als hij zijn intelligentie maar kan gebruiken en voldoende beweging heeft. Ze hunkeren naar uitdagingen.

Levensverwachting van de oud Duitse Herder

13 jaar.

Verzorging van de Duitse Herder

Dit ras werpt constant wat haar af. Dagelijkse borstelen, tenzij enkele haren in huis geen probleem zijn. Zij zouden zelden, slechts één tot twee maal per jaar moeten worden gebaad om het uitdrogen van de huidolie te vermijden.

Oorsprong van de Duitse Herder

De Duitse Herdershond is reeds van vroeger een prima herders- en werkhond. Het ras is gefokt uit een verscheidene Duitse Herdershonden. De moderne raskenmerken werden rond het begin van de 20e eeuw vastgelegd door zorgvuldige, selectieve kweekprogramma’s. Hij werd op uiterlijk en op temperament gefokt, maar ook op de geschiktheid om te worden afgericht.
In april 1899, registreerde Kapitein Max von Stephanitz een hond genoemd Horan als eerste Deutsche Schäferhunde. Tot 1915, werden zowel de langharige als de kortharige variëteiten tentoongesteld. Vandaag worden, in de meeste landen, slechts de kortharige erkend voor tentoonstellings doeleinden. De langharige Duitse herder werd voor het eerst voorgesteld in Hanover in 1882, en de kortharige variëteit werd eerst voorgesteld in Berlijn in 1889.



Onze rassen

Tags: